čuješ li, noću kad se svjetla ugase, ovu bol srce kao da ne diše spavaj moja ljubavi samo ne zaboravi ja ću da te volim zauvijek .......kažu da vrieme,vreme leci sve ali što mi vrijedi vjecnost bez tebe........ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - a ti mi kažeš „sve će proć jutro nikad neće doć, sve će proći, istina, al nikad neće sjećanja... tamo gdje ideš ja ne mogu, ne mogu, a htjela bih, pruži mi ruku i povedi me, - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - a poem written by Mary Elizabeth Frye Do not stand at my grave and weep, I am not there, I do not sleep. I am in a thousand winds that blow, I am the softly falling snow. I am the gentle showers of rain, I am the fields of ripening grain. I am in the morning hush, I am in the graceful rush Of beautiful birds in circling flight, I am the starshine of the night. I am in the flowers that bloom, I am in a quiet room. I am in the birds that sing, I am in each lovely thing. Do not stand at my grave and cry, I am not there. I do not die. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Bez tebe život težak je bez tebe pusto mi je sve ako te nemam kraj sebe ništa mi nije važno, ne, ne...